کلبه امید  Hope Cottage

با سار ِ پشت پنجره جایم عوض شود

هی کار دست من بدهد چشم های تو

هی توبه بشکنم و خدایم عوض شود



با بیت های سر زده از سمت ِ ناگهان

حس می کنم که قافیه هایم عوض شود



جای تمام گریه ، غزل های ناگــــــزیر

با قاه قاه ِ خنده ی بی غم عوض شود


سهراب ِ شعرهای من از دست می رود

حتی اگر عقیده ی رستم عوض شود



قدری کلافه ام و هوس کرده ام که باز

در بیت های بعد ، ردیفم عوض شود



حـوّای جا گرفته در این فکر رنج ِ تلخ

انگــار هیچ وقـت به آدم نـمی رسد



تن داده ام به این که بسوزم در آتشت

حالا بهشت هم به جهنم نمی رسد



با این ردیف و قافیه بهتر نمی شوم !

وقتش رسیده حال و هوایم عوض شود