کلبه امید  Hope Cottage

بدن رنجورم را که به هوای صعود به قلهء عبادت" تو " برسجدهء " تو " نهاده ام ،

عذاب مده و از خود مران ،

بگذار تا رخسار زیبایت را ، مشتاقانه زیارت نمایم ، درهای رحمتت را به روی سیاهم ،

مبند ،

که منور با انوار رحمت و بخشایش  " تو " گردد .

*******

زبانم که به حمد و ثنای  " تو " گویا شده ،

فرو مبند ،

گوشهایم که به آهنگ خوش الحان پرندگان و تمامی موجوداتی که آفریده ای ،

و صبحگاهان از ترنم صدای آنان در حال حمد و ثنای " تو " ،

دل خوش دارند ،

مبند ،

******

آن هنگام که فرشتگانت به بارگاه با عظمتت  فرود می آیند ....

  آن هنگام که دعای بنده ی گنهکاری را استجابت می کنی ،

   آن هنگامی که خودت به تنهائی و بیکسی مظلومان می گریی ،

   آن هنگام که انوار آسمانیت قلب بندگان راستینت را منور می کند ،

  آن هنگام که شهدا را در عرش به میهمانی می خوانی ،

 مرا پیش از آنکه اثری و نشانی ،

از وجودم نباشد 

تا تو را با بهترین کلام ، ستایش کنم ... دریاب

******

با وجود تمامی ناملایماتی که از ابتدای زندگیم با آنها درگیرم ،

نمی دونم چرا هر چه این سختیها شدت پیدا می کنه  ،