الهی العفو!
بوی ناب بهشت میدهد همه ی نام های قشنگ تو
می گذارمشان روی زخم های دلم
گفته بودی الجبار
یعنی کسی که جبران میکند همه ی شکستگی های دلت را
گفته بودی المصور
یعنی کسی که از نو می سازد همه ی آنچه را ویران شده است درون دلت
گفته بودی الشافی
یعنی کسی که شفا میدهد تمام زخم های عمیق و ناعلاج را
هوای دلم سبک میشود با زمزمه ی نام های زیبایت
نفس میکشم در هوای مهربانی های نابت...

بکش این حس گناه که وجودت را به یغما میبرد
و بکن زمزمه ای در دل خود ,سر حرفت را به ذکر یا غفور آغاز کن...
 او رحیم و مهربان است از ازل ،تو بیا احساس کن...
 و نفس تازه بکن در هوای امن آغوش خدا که حریم امن قلب من و توست...
و هر اندازه تو سهم میخواهی ،بی دریغ از آن توست...
شک نکن، دست خدا از همیشه تا هنوز سهم ناتمام دست من و توست...
و هرگز نکنی ظن به خدایت که فراموش کند یاد کسی از من و تو...
به خدایت سوگند شوق او از دیدار،بیشتر از تمام شوق من و توست...
 جای من و جای تو محفوظ است،چون که آغوش خدا بی 
مرز و عشق اندوز است
 از وجود عاشقش معرفت است پر لبریز ،در وفای رب ما نیست نبخشد تقصیر...